Trendy polskiego internetu
Sprawdź popularne trendy w polskim internecie! Na topie:
Sofia Ennaoui


Ranking firm pożyczkowych

Ranking i test firm pożyczkowych

20 lipca 2019, imieniny obchodzą Czesław, Hieronim, Fryderyk. Zobacz: Rocznice.

Dzisiaj polecamy film:

Nowości

Co u nas słychać?
Zmieniamy się
Nowa baza filmów
Polecamy się
Ocenianie filmów
Całe filmy

Filmy

Polecamy nową bazę filmów!
Pełna lista filmów
Wyszukiwarka

Głębia koloru na ekranie monitora

Głębia koloru, wyrażana w bitach, informuje o tym, ile kolorów na raz może znaleźć się na ekranie komputera - nie informuje wszakże o tym, jakie to będą kolory. Aby obliczyć sobie, ile kolorów pozwala wyświetlić dana głębia, wystarczy podnieść liczbę dwa do potęgi wyrażonej przez ową głębię.

Brzmi skomplikowanie? Nie powinno, komplikować zacznie się później. Przypuśćmy, że mamy doczynienia z jednobitową głębią koloru. Podnosimy dwa do potęgi pierwszej i co otrzymujemy? Dwa. A więc mamy do dyspozycji dwa koloru - nazywamy to trybem monochromatycznym lub bardziej swojsko - czarno-białym (choć to całkiem co innego, bo mieliśmy na starych telewizorach odcienie szarości).

Teraz - jak się tworzy kolory? Są dwie opcje. Pierwsza to kolor indeksowany (oznacza to, że wartość koloru nie jest sama w sobie kolorem tylko wskazuje na konkretny kolor) a druga to kolor rzeczywisty, gdzie wartość jest kolorem a nie wskaźnikiem. Masz ci los, kolejna komplikacja.

Kolor indeksowany

Zanim powiecie - no dobra, indeksuje się kolory, ale jakie do diaska - postaram się od razu to wyjaśnić. Kolor składa się w rzeczywistości z trzech składowych kolorów - czerwonego (Red), zielonego (Green) i niebieskiego (Blue) - taki model nazywamy RGB. Odpowiednio nasycając dany kolor - uzyskamy każdy możliwy. Oczywiście wszystko zależy też od tego w jakich granicach możemy regulować poszczególne składowe. I czy w ogóle możemy, bo to nie musi być takie oczywiste, szczególnie gdy mowa o starych modelach głębi koloru. Z ciekawostek, trzy skłądowe ustawione na wartość maksymalną, to kolor biały, a wszystkie składowe zerowe, to kolor czarny.

  • 1 bit
    Jednobitowa głębia koloru to wyświetlacze dwukolorowe, stosowane zazwyczaj w starych komputerach, czasami do dzisiaj na tanich wyświetlaczach. Często jako "biały" stosowany było kolor zielony czy bursztynowy, a jako "czarny" - właśnie czarny.
  • 2 bity
    To już cztery kolory, można poszaleć! Stosowane w starych kartach graficznych CGA (Computer Graphics Adapter).
  • 3 bity
    Osiem kolorów, wiele komputerów ośmiobitowych miało właśnie taką paletę. W komputerach typu PC raczej nie spotykane, wspominamy o tym dla formalności.
  • 4 bity
    Szesnaście kolorów to był skok jakościowy w porównaniu z kartą CGA. Tak narodziła się EGA (Extended Graphics Adapter) i przez pewien czas niepodzielnie królowała na PC.
  • 5 bitów i 6 bitów
    Czyli trzydzieści dwa i sześćdziesiąt cztery kolory - układy, które umożliwiały zastosowanie takiej głębi koloru były montowane w najlepszych (niech żyją wojny między zwolennikami) szesnastobitowych komputerach, czyli w Amigach. Tych mocno wczesnych.
  • 8 bitów
    Pełne dwieście pięćdziesiąt sześć kolorów, które powalały na kolana każdego, kto pierwszy raz zobaczył obrazy z karty graficznej VGA (Video Graphics Adapter). Nic, że rozdzielczość to zaledwie 320x200 pikseli, ale te kolory! Potem pojawiały się coraz to lepsze karty graficzne SVGA, XGA i różne takie - ich ogromną wadą był brak standardyzacji i nawet szeroko promowany standard VESA nic nie pomógł. Pomogły dopiero... graficzne środowiska i sterowniki uniwersalne w rodzaju DirectX czy OpenGL.
  • 12 bitów
    Wracamy kolejny raz do Amigi - jej cztery tysiące dziewięćdziesiąt sześć kolorów (wynik dwunastobitowej głębi koloru) w trybie HAM biły na głowę wszystko. Wyjątkowe odwzorowanie, wyjątkowy komputer, co tu więcej pisać...

Kolor rzeczywisty

Wyjaśniliśmy już jak powstaje kolor. Napisaliśmy tam, że ważne jest w jakim zakresie możemy regulować nasycenie poszczególnymi składowymi. Właśnie głębia koloru wyrażona w kolorze rzeczywistym o tym nam mówi, nie zawsze wprost.

  • 8 bitów
    Mimo tej samej wartości, nie należy mylić tego trybu z kolorem indeksowanym. W kolorze ośmio bitowym, mamy dwie składowe regulowane w zakresie 0-7 (po trzy bity) i są to składowe czerwona i zielona, natomiast niebieska, jako gorzej rozpoznawana przez ludzkie oko jest reprezentowana przez dwa bity (i zakres 0-3). Daje nam to, jak wynika ze wzoru przedstawionego na początku, dwieście pięćdziesiąt sześć kolorów - tak jak w systemie kolorów indeksowanych.
  • 12 bitów
    Każda składowa jest reprezentowana przez cztery bity, a więc może przyjmować wartości 0-15. Daje to cztery tysiące dziewięćdziesiąt sześć kolorów. Taką głębię koloru przyjmują nieco starsze modele telefonów komórkowych.
  • 15 bitów, 16 bitów i 18 bitów
    Ta głębia koloru nazywana jest często HiColor. Piętnasto bitowa przyjmuje pięcio bitowe wartości dla każdej składowej, czyli 0-31 co daje trzydzieści dwa tysiące siedemset sześćdziesiąt osiem kolorów. Szesnastobitowa głębia pozwala na odwzorowanie koloru zielonego dodatkowym bitem - a więc jest ich sześć - przyjmuje wartości 0-63, ponieważ kolor zielony jest najlepiej rozpoznawalnym przez ludzkie oko. Daje to sześćdziesiąt pięć tysięcy pięćset trzydzieści sześć kolorów. Głębia osiemnastobitowa, używana w niektórych wyświetlaczach LCD, daje równo po sześć bitów na każdą skłądową (0-63) co daje przeszło ćwierć miliona kolorów.
  • 24 bity i 32 bity
    Tak duża głębia koloru nazywana jest TrueColor. Najczęściej są to systemy wyświetlające kolor dwudziesto cztero bitowy, a więc osiem bitów na każdą składową (0-255), co daje niewiele mniej niż siedemnaście milionów kolorów. Prawdziwe systemy trzydziesto dwu bitowe zdarzają się rzadko. Zazwyczaj mówimy o kolorze 32 bitowym a mamy na myśli 24 bitowy z dodatkowymi 8 bitami wykorzystanymi w innym celu (np. format PNG) może go wykorzystać jako kanał przezroczystości - czyli alpha. Prawdziwe systemy 32 bitowe zazwyczaj operują na składowych jedenasto bitowych (dziesięć bitów dla niebieskiego) lub na wszystkich dziesięcio bitowych plus dwa bity dodatkowych informacji.
  • 48 bitów i więcej
    Niektóre systemy graficzne oferują i jeszcze większą głębię koloru. Są to na przykład kamery produkcyjne, czy skanery wysokich czułości. Ale nie mówimy o nich, gdyż to... nie są ekrany! Ludzkie oko nie jest doskonałe i już osiągnęliśmy granicę rozpoznawania barw - kolor dwudziesto cztero bitowy. Większą głębię koloru stosuje się przy przetwarzaniu kolorów - aby w trakcie transformacji nie stracić szczegółów i jakości.

Nasza strona zadowoli się ośmio bitową głębią koloru, ale aby móc w pełni docenić znajdujące się tu zdjęcia, warto posiadać wyświetlacz dwudziesto cztero bitowy. I prawie na pewno taki masz, czas biegnie szybko do przodu.

' . . '